• gepubliceerd
  • leestijd
    ± 2 minuten

Bedrijven die samenwerken

Voor een nieuw groot project waren veel extra medewerkers nodig. Mensen die wij zelf niet hadden en dus gezocht moesten worden. Hoe is het als er ‘opeens’ tien nieuwe collega’s bij komen? Vincent vertelt hoe hij het ervaarde in dit blog.

Een ingewikkelde start

Recent zijn we samen met TAUW een nieuw project gestart waarvoor we veel extra mensen nodig hadden. Dat vond ik best spannend. Van de ene op de andere dag kwamen er tien nieuwe collega’s het kantoor binnen. De meeste van hen hebben ook autisme en werken bij ons via Carapax en Autitalent. Allemaal mensen die ik niet kende en waarvan ik ook niet wist hoe makkelijk zij zich aan onze cultuur konden aanpassen. Wij hebben op kantoor een vrij specifieke en duidelijke werkwijze qua communicatie en prikkels. Ik wist niet hoe zij dat gewend waren. Dat leverde behoorlijk wat onrust op, omdat ik niet kon inschatten in hoeverre zij mijn rustige omgeving gingen ‘verstoren’. Dat viel uiteindelijk heel erg mee, maar dat terzijde.

Tekening van twee pijlen die een pijl worden

Passen ze er wel tussen

Wat ik ook spannend vond is hoe de samenwerking zou gaan. Je weet niet wat voor karakters mensen hebben en hoe zij aansluiten op jouw manier van werken. Het was hierdoor een onrustige fase. De nieuwe collega’s moesten het systeem leren kennen en tegelijkertijd kunnen settelen op kantoor. Tegelijkertijd had Swink een groeispurt en werden sommige functies anders ingedeeld. De integratie van de nieuwe collega’s was eerst ‘afgezonderd’ in een eigen ruimte en langzaam ze de ruimte geven om ook in de kantoortuin bij de reguliere collega’s te gaan. Een werkwijze die prima ging en gelukkig soepel verliep. Voor mij was die fase van binnenkomst naar ‘ze horen erbij’ pittig omdat het veel energie koste wennen aan het doen en laten van nieuwe mensen.

De hele dag ‘aan’ staan

Bij de start van die nieuwe groep had ik een vrij grote rol, omdat ik ze ging leren hoe het systeem werkt. Dat had veel impact op mij, omdat ik in het begin de vraagbaak was. Hierdoor kwamen gedurende de dag vragen mijn kant op. Ik moet dan schakelen met mijn eigen taken en dat was best een uitdaging. Gelukkig waren de nieuwe collega’s best flexibel en sociaal. Hierdoor voelde af en toe zeggen ‘ga even met een volgend item verder’ niet als iemand in de steek laten. Bij deze klus krijgt iemand een ‘object’ toegekend waar je een mismatch moet zien te herstellen. Wanneer ik iemand hielp moest ik een klein beetje afstand nemen. Niet al meteen denken vanuit waar die persoon vastliep maar zo’n ‘object’ bekijken alsof ik er zelf mee aan de slag ging. Dan keek ik er dus ‘schoon’ naar en niet al vanuit het punt waarop die andere persoon vast was gelopen.

Cultuurbewaking

Wij hebben bij Swink specifieke kernwaarden en een eigen manier van werken die voor ons goed werkt. Als het bedrijf groeit is de grootste uitdaging om die cultuur en werkwijze te behouden.

Dit project is een mooie les. Het heeft mij geleerd dat ik stressbestendiger ben dan ik dacht en vooral beter heb leren aangeven waar mijn eigen grenzen liggen. Iets waarin ik denk voor mijzelf grote stappen gemaakt te hebben. Want die kwetsbaarheid aangeven scheelde mij veel energie en onrust in mijn hoofd.

Andere artikelen: