• gepubliceerd
  • leestijd
    ± 1 minuut

In memoriam Pip

Als je bij Swink binnenkomt zie je direct de muurschildering met de afbeelding van Pip. Zij vormt zo een blijvende herinnering aan het vro­lijke beestje.

Pip naast haar beeltenis

Pip, de hond van onze collega Suzanne, kwam bijna 2 jaar geleden als jonge pup dage­lijks mee naar ons kantoor. Niet iedereen vond het meteen een goed idee. Zo was onze collega Vincent niet de grootste fan van honden en hoe zouden klanten erop reageren? En zou Pip niet voor te veel afleiding zorgen?

Wij kunnen ons allemaal de beginperiode nog goed herinneren en het bleek al snel heel positief uit te pakken. Hoewel we ook allemaal moesten leren om strak de controle over haar te houden. Zo waren kabels en veters niet veilig voor de kleine Pip. Niks leuker dan om daar lekker je tanden in te zetten. Maar Pip zorgde vooral voor grappig en leuke momenten. De eerste keer storm buiten waardoor de kleine diva weigerde naar buiten gaan. Of dat computermuizen over de bureaus vlogen omdat ze onder de tafels rende en de snoeren daarbij meetrok.

Meer dan een hond:

Pip was al snel een onmisbare ‘mascotte’ bij ons op kantoor. Voor velen was Pip meer dan ‘maar’ een hond en klanten vroegen altijd ‘Waar is Pip?’. Zij was een maatje voor ons. Even spelen of knuffelen met Pip was de perfecte manier om even dat momentje voor jezelf te nemen. En zij genoot van die aandacht. Pip was de altijd vro­lijke extra collega op kantoor die je elke dag vro­lijk kwispelend begroette.

Een paar weken geleden zou ze, na een heer­lijke vakantie met haar baasje, weer terugkeren bij ons op kantoor. We verheugden ons al op haar welvertrouwde dolenthousiaste begroetingen bij binnenkomst. Dat heeft helaas niet zo mogen zijn.