• gepubliceerd
  • leestijd
    ± 3 minuten

Bewegen als uitlaatklep

In dit blog beschrijft Vincent waarom bewegen voor hem fysiek en mentaal heel belangrijk is. Hoe kan hij daardoor bijvoorbeeld ontspannen?

Bewegen is voor mij al vele jaren een zeer belangrijke uitlaatklep. Niet alleen mentaal en fysiek maar ook op het sociale vlak heeft het mij een hoop opgeleverd. Het verband tussen die 3 dingen leg ik je graag uit in dit blog ter ere van de Autismeweek 2021.

fietser langs bomen

Sociale aspect van bewegen

Vanaf een heel jonge leeftijd ben ik al aan het hardlopen. De club AV’23 waar ik train ken ik daardoor aardig wat mensen al vele jaren. Dat zorgt voor een mooie band en heel fijne sociale contacten. Waar het vooral ook voor zorgde is dat ik mijn onzekerheid rondom gesprekken kon verminderen. De groepen waar ik in train zorgen voor een veilig gevoel. Het zijn mensen die ik inmiddels aardig ken en daardoor ook een goede band mee heb. Zij kennen mijn groei en ook ‘mindere’ kanten waar ze snel overheen kunnen stappen. Daardoor kan ik bij een soms ongemakke­lijke uitspraak (tactvol wil soms ietwat wegzakken) minder lang stil blijven staan. Vroeger zou ik dan dagenlang mij afvragen hoe die ene opmerking bij iemand gevallen was. Nu stel ik mijzelf vaak de vraag ‘Onthoud diegene het überhaupt wel?’. Het groepsgevoel zorgde er bij mij voor dat ik grote stappen kon maken op het gebied van sociale interactie en ook makke­lijker om kon gaan met stiltes. Vroeger zou ik dat als een ‘probleem’ zien. Een vriend van mij bracht het ooit als ‘in een vriendschap moeten stiltes kunnen. Je hoeft niet altijd te praten’.

Mentale weerbaarheid

Sporten en bewegen als geheel is voor mij de ultieme uitlaatklep. Met het hardlopen is dat door te trainen en wedstrijden te lopen (soms op heel exotische locaties als Canada). Met het trainen kan ik mijn verstand op nul zetten en mij puur focussen op de omgeving/ de afstand die ik loop. Naast het hardlopen waarin ik meerdere keren per week (bij de club als het kan) train is er sinds enige jaren een traditie bijgekomen. Als het weer het toelaat ga ik op mijn vrije vrijdag een groot stuk fietsen. Soms kan dat wel eindigen op tocht van meer dan 70 kilometer. Het enige startpunt is dan: Zoek een rood/ wit fietsbord en bedenk ‘goh Nigtevecht klinkt wel leuk’ en herhaal die stap een paar keer. Soms ga ik met een specifiek doel (Zaanse Schans/lammetjes/ kersenbloesem) de deur uit maar heel vaak ook compleet zonder doel. Ik geef mijzelf daarin in alle vrijheid en kan op de ideale manier de drukke werkweek verwerken.

Fysieke ontspanning

In de loop der jaren heb ik geleerd dat stress van een drukke werkdag of hectische periode al snel fysiek mij dwars gaat zitten. Ik kan dan enorm verkrampt raken of hoofdpijn krijgen. Het hardlopen of fietsen is ook een manier om totaal anders met die spanning om te gaan. Want door het bewegen kan ik de spanning die er in mijn lijf zit loslaten. Ik merk dan dat mijn spieren zich ontspannen en ben daardoor ook minder verstijft zodra ik weer thuis ben. Regelmatig kan het zo zijn dat ik na een fietstocht dusdanig ontspannen ben dat ik daardoor op de bank zo in een powernap terecht kom.

Ontprikkelen

Ik bereik soms een punt waarop de drukte / rommeligheid van een week niet meer kan overzien. Dan raak ik overprikkeld. Overprikkeling kan ervoor zorgen dat ik dichtsla. Dat ik niet meer kan onthouden wat ik precies nu moest doen of ‘gewoon’ boos reageer. Voor mijn hoofd is dat een manier om de druk van de ketel te krijgen (het bekende volle emmertje). Over die prikkels had ik een interview met Hilde Geurts.