De kunst van het evenwicht
Balans houden is voor mij, maar ik weet vrij zeker ook voor andere mensen met autisme, ingewikkeld. Hoe hou je al die ballen in de lucht en wat doe je als er één valt? En wat nou als je er achter komt dat het teveel ballen zijn die je in de lucht houdt, hoe stel je dan de juiste prioriteiten om toch weer die balans te krijgen?
Dat laatste, prioriteiten stellen en keuzes maken, vind ik vaak heel moeilijk. Ik ben van nature enthousiast en neem graag alles aan. Nee zeggen (grenzen stellen) is dan weer niet mijn sterkste kant. Dat is een valkuil, zowel in mijn werk als privé.

Een aantal jaar geleden maakte ik hier minder bewuste keuzes in. Ik deed alles wat ik leuk vond en kwam er dan achteraf achter dat het teveel geweest was. Door bewust stil te staan bij wat op dit moment prioriteit voor mij heeft, hou ik vaak het evenwicht vast. En natuurlijk zijn er momenten dat het mis gaat en zaken uit balans raken. Vaak gaat het dan om onverwachte of ongeplande dingen. Een afspraak die niet doorgaat, iets loopt anders dan dat ik het in mijn hoofd had, ik kon tóch geen nee zeggen tegen iets, enzovoorts.
Voor mij is het dan belangrijk om opnieuw overzicht te creëren. Soms doe ik dat zelf, maar vaak vraag ik iemand om me daarbij te helpen. Op tijd ingrijpen en zo nodig om hulp vragen zorgt er bij mij voor dat het effect op andere levensgebieden zo klein mogelijk is. Tot slot nog een aantal dingen die mij goed helpen als de balans even weg is:
Zoals hierboven genoemd: overzicht creëren: waar ging het mis en wat kan ik doen om weer in balans te komen, met of zonder hulp van iemand anders:
- Knuffelen met mijn kat Ziggy
- Een warme douche
- Een nacht goed lang slapen
- Een wandeling buiten
- Muziek of een podcast luisteren (focus verleggen)

