Ruimte om mezelf te zijn met autisme
Het is alweer een aantal jaar geleden sinds bij mij de diagnose ASS werd gesteld, een Autisme Spectrum Stoornis zoals het in medische termen genoemd wordt.
Ik heb vaak vraagtekens gehad bij de functie van dat woordje ‘stoornis’. Natuurlijk, het wordt een stoornis genoemd omdat het mensen met autisme kan belemmeren en beperken op een groot deel van de levensgebieden, maar wanneer is iets nou echt een belemmering? En wat als je het omkeert? Zo ver ben ik nu qua denken, maar heel lang is dat echt niet zo geweest…
“Wat je niet ziet bestaat niet”

Belemmerde mijn autisme mij op dat moment? Ik denk het wel. Doordat mijn hoofd anders bedraad is dan bij de meeste mensen, snapte niet iedereen waarom ik deed wat ik deed. Dat leverde frustratie op (ik denk niet alleen bij mij) en grote levensvragen, zoals waarom ik op de verkeerde planeet was afgezet en dat ze toen ik in elkaar gezet werd onderdelen waren vergeten te monteren… Ik voelde me “anders”, soms ook niet verbonden met mijn omgeving en was gefocust op wat er allemaal misging.
Anders georganiseerd
Toen ik begin 2023 bij Swink kwam werken, vond ik mijn autisme nog steeds flink lastig. Ik wist voordat ik begon bij Swink wel dat veel collega’s ook een vorm van autisme hebben, maar niet hoe dat er in de praktijk nou eigenlijk uitzag. Vrij snel kwam ik er achter dat de werkomgeving waarin ik me nu bevond, anders georganiseerd was dan in mijn vorige banen. Dat zorgde ook voor een ommekeer in hoe ik zelf met mijn autisme omging.
Op zoek naar manieren
Ik ging op zoek naar manieren wat werkt zonder steeds de focus te leggen op wat er misging of kon gaan. Dat ging (en gaat) met vallen en opstaan. De ene dag zit je er lekkerder in dan de andere dag, maar dat is niet per se autisme gerelateerd. Wat mij enorm helpt om goed mijn werk te kunnen doen is de openheid over autisme, duidelijkheid over wat er verwacht wordt, een rustige werkplek zonder veel prikkels en de ruimte die er ook is wanneer het even niet zo lekker gaat.
Vinden van balans
Na een tijdelijk project van ongeveer 5 maanden kreeg ik de kans om bij Swink te blijven en aan de slag te gaan als onderzoeker digitale toegankelijkheid. In deze rol kan ik veel van mijn kwaliteiten kwijt, bijvoorbeeld nauwkeurigheid en oplossingsgericht zijn, plezier hebben in het hebben van klantcontact en samenwerken met collega’s.
Het mooiste wat ik geleerd heb in de afgelopen jaren is waar ik nou altijd zoekende naar ben geweest: het vinden van een balans tussen de ruimte krijgen om mezelf te mogen zijn en daarnaast ook in een omgeving te zijn met gelijkgestemden.
Dat mijn brein iets anders werkt dan de meeste breinen, ervaar ik soms als een uitdaging. Maar wanneer ik deze balans gevonden heb, dan is mijn autisme geen beperking maar een kracht. Ik denk dat dat ook is waarom ik zo graag bij Swink werk. Er wordt verder gekeken dan het autisme, naar je mogelijkheden, wensen en behoeftes en ruimte gegeven om je krachten te leren kennen.


